به ما گفتند با كفار اختلاط و اتّحاد و هوهویّت پیدا نكنید: «لاَ تَتَّخِذُواْ الْكَـفِرِینَ أَوْلِیَآءَ» كفار را دوست خود نگیرید¹. 

ولى ما با آن ها اختلاط پیدا كردیم و آن ها اول دین ما را گرفتند كه دنیا به ما بدهند، و بعد دنیا را هم از ما گرفتند. بین ما مسلمان ها و كفار سدّ آهنین بود، چطور شد كه این سدّ را شكستند!

آن ها براى تسلط بر بلاد اسلامى این گونه تبلیغ نمودندكه انبیا ـ علیهم السّلام ـ آمدند تا شما را از دنیا دور كنند، ولى ما براى شما وسایل راحتى (لوازم ماشینى، هواپیما و...) آورده ایم.

كفّار به ما گفتند:

كار كنید و مزد بگیرید و مقایسه كنید كه آیا حالا راحتید یا در گذشته. بدین ترتیب با اشتغال و پول فراوان، ما را سرگرم و مشغول كردند، ولى مال وثروت براى چه و براى كه؟

استعمارگران، در كشورهاى اسلامى كارى كردند كه پسران و دختران ما از فرمان خدا سرپیچى كنند و خارج از تحت اختیار پدران در كافه ها و سینماها باشند، و دولت ها و ادارات گرفتار اختلافات شدید و درگیرى بر سر تقسیم اموال و... شوند².

 1.سوره ى نساء، آیه ى 144.

 2.به نقل از مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی بهجت قدس سره

ضمیمه:سخنرانی امام خامنه ای در همین زمینه

دوست داشتنی‏ ترین چیزها در نزد تو، در حق میانه‏ ترین، و در عدل فراگیرترین، و در جلب خشنودی مردم گسترده ‏ترین باشد، که همانا خشم عمومی مردم خشنودی خواص را از بین می‏ برد، اما خشم خواص را خشنودی همگان بی ‏اثر می‏ کند. خواص جامعه همواره بار سنگینی را بر حکومت تحمیل می‏ کنند زیرا در روزگار سختی یاریشان کمتر، و در اجرای عدالت از همه ناراضی ‏تر، و در خواسته‏ هایشان پافشارتر، و در عطا و بخشش‏ ها کم ‏سپاس ‏تر، و به هنگام منع خواسته‏ ها دیر عذر پذیرتر، و در برابر مشکلات کم ‏استقامت تر می ‏باشند. در صورتی که ستون های استوار دین، و اجتماعات پرشور مسلمین، و نیروهای ذخیره دفاعی، عموم مردم می ‏باشند، پس به آنها گرایش داشته و اشتیاق تو با آنان باشد¹.