بیانیِّه اول
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و الصلاة علی سید الانبیاء محمد و آله السادة الاوصیاء الطاهرین.
و بعد، چنانکه مکرراً، از شرکت در انتخابات، سئوال شده، در جواب آنها، آنچه اظهار شده است، بیان می شود:
این جانب، جهات سلبیه و اثباتیه را متعرض می شوم. کسانی که بنا دارند در رأی دادن و یا انتخاب شدن، شرکت نمایند، باید متذکر باشند، که کسانی حق انتخاب شدن و امینِ مردم با ایمان در مورد دین و دنیا بودن را دارند، که از رجال با عقل کامل کافی و ایمان کامل از شیعه اثنا عشریه و با علم به مسائل شرعیه در شخصیات و اجتماعیات و با شجاعت باشند؛
و از آنهایی باشند که در اظهارات و تروک، (وَلاَ یَخَافُونَ لَوْمَةَ لآئِمٍ¹. سوره مائده/54 ) باشند؛
و از رشوه ها و تخویفات و نحو آنها دور باشند؛
نظر نکنند که تا به حال چه بود، بلکه نظر نمایند که از حال چه باید بشود و چه باید نشود؛
و باید پرهیزکار و خداترس باشند، اراده خدای تعالی را بر همه چیز ترجیح بدهند؛ اگر فاقد بعض صفات باشند، اهل ائتمان نیستند، و رأی دادن برای فاقدها بی اثر است، بلکه جایز هم نیست، مشکوک هم، متروک است.
تفحص هم، باید کامل باشد و بدون مداخله دوستی و دشمنی در امور نفسانیه باشد.
در حال رأی دادن و گرفتن، خدای عظیم را ناظر به تمام خصوصیات همه بدانند.
کسانی هم که واجد خصوصیات مذکوره باشند- که جایز باشد رأی دادن و گرفتن درباره آنها- واجب می شود با توانایی، اگر بدانند یا احتمال بدهند که فاقد بعض آنها، رأی خواهند گرفت.
ملاحظه نمایید دول کفر را [که] چگونه انتخاب می نمایند و انتخاب می شوند، و چه کسانی انتخاب می شوند، و از چه راه هایی انتخاب می شوند، و چه آرائی در مجلس های خودشان اظهار می کنند، و دولتهای آنها چه عملیاتی بر طبق قانون مملکت و بر خلاف قانون عقل و دین، حتی ادیان منسوخه آنها، انجام می دهند که فساد و افساد آنها بر همه عقلای دنیا آشکار است، [و] مخالفت نمایید با چگونگی کارهای آنها و چگونگی وسائل و اسباب و مسببات آنها، که مطابقت با هیچ دین اصل دار و هیچ قانون عقل پسند، ندارند.

بیانیّه دوم
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله و رب العالمین و الصلاة علی سید الانبیاء محمد و آله سادة الاوصیاء المطهرین.
در جواب سئوال مکرر مربوط به انتخابات، [مطالبی ذکر می شود] با اشاره به آنچه در سال گذشته تذکر داده شده بود، از بیاناتی که اختصاص به زمانی و مکانی ندارد و در آنها تعیین توصیفی- که اتمّ و اعمّ و احسن و اکمل و ادوم از تعیین اسمی است- شده بود.
از « حذیفه » رضوان الله علیه مروی است، که فرمود:
« کانوا یسألون رسول الله عن الخیر و کنت أسأله عن الشر »؛ باید بدانیم
« شرّ» چیست و « اهل شرّ» کیست تا فرار از آن نماییم، و « خیر» چیست و
« اهل خیر » کیست تا به سوی آن فرار نماییم.
باید اهل انتخاب، در پیاده کردن کبریات در صغریات، و کلیات در جزئیات، روشن و با احتیاط باشند؛
و رضای خدای بزرگ را مقدم بر رضای غیر نمایند؛ و فحص از عقلای متدینین که اصلح باشند نمایند؛ و در روشنی توقف ننمایند و در تاریکی حرکت ننمایند؛
و از رشوه دادن و گرفتن ( شیوه دول کفر)، دور باشند؛
با متدینین از عقلا، که محیط به مسائل شرعیه و با ایمان اعتقادی و عملی، و پرهیزگار، و با تدبیر، و شجاعت، و اعتدال فکری و مسلکی، باشند و با غیر آنها سر و کار نداشته باشند، و مسلمانها را گرفتار نکنند و کاری نکنند که در پشیمانی از آن، تدارکی نیست.
از وطن فروشی و وطن فروشان که غایت محبت دول کفر است، دور باشید. عواقب وطن فروشان به دول کفر را، ملاحظه بنمائید! دیدیم و می بینیم که به محلل های خودشان، وفا نمی کنند، مگر تا زمانی که چاره ندارند، و پس از آن، جز پشیمانی و عاقبت سوء برای تابعین آنها نمی ماند.
باید بدانیم که هیچ نقصی در ممالک اسلامیه نیست که منسوب به دول کفر نباشد؛ و آنچه منسوب به آنها است، نقص در اسلام و ایمان است، یا منتهی به آن است.
غیر از معصومین(ع) کسی نمی تواند بگوید: « همه چیز را می دانم، با می بینم» و نمی تواند کسی بگوید:
« هیچ چیز را نمی دانم و همه جا تاریکم، بلکه هر عامل عادی، چیزهایی را می داند و باید حرکت کند و توقف ننماید، [و] بلکه باید از معلومات خود، مجهولات را استخراج نماید تا آنجا که بتواند؛ و چیزهایی را نمی داند و باید احتیاط و توقف و تفحص نماید تا به ندامت غیر مستدرک، مبتلا نشود.
و این مطالب برای جواب سئوال ها، [ ذکر شد] با اشتمال بر بیاناتی که اتمام حجت و تأکید آن است، تا آنکه علی العمیاء، یا به مسامحه، خود و دیگران از مؤمنین را، در گمراهی وارد ننماید.
کسانی که متحیر و مرددند، به آنها دستور داده شده و می شود:
ملاحظه کنید: کدامیک از دو حزب، با ولایت علی(ع) موافق با موافق تر است؛ و کدام، اعتقاد او عملاً انتظار مهدی(ع) را دارد یا متأکدتر است؛ کدام، تغییری در امور دینیه، داده یا نمی دهد؛ کدام، معتدل در فکر، یا متلوّن است در اعتقاد یا عمل؛ کدام، ملکه تقوی و صدق و ائتمان دارد، یا قوی تر است؛ کدام، در صفات، شبیه به کفر یا نفاق و کدام، دورتر است؛ و بالجمله، کدام، به خدای متعال و خاتم الأنبیاء و خاتم الاوصیاء « صلوات الله علیهم و عجل فرجهم » نزدیک تر است.
از خداوند عظیم، موفقیت همه مؤمنین را بر مرضیات او، و تجنب از مبغوضات او را در همه جا و در هر حال، می خواهیم.
والسلام علیکم و رحمة لله و برکاته
الأحقر محمدتقی البهجة
11/ محرم الحرام/1418

به ما گفتند با كفار اختلاط و اتّحاد و هوهویّت پیدا نكنید: «لاَ تَتَّخِذُواْ الْكَـفِرِینَ أَوْلِیَآءَ» كفار را دوست خود نگیرید¹. 

ولى ما با آن ها اختلاط پیدا كردیم و آن ها اول دین ما را گرفتند كه دنیا به ما بدهند، و بعد دنیا را هم از ما گرفتند. بین ما مسلمان ها و كفار سدّ آهنین بود، چطور شد كه این سدّ را شكستند!

آن ها براى تسلط بر بلاد اسلامى این گونه تبلیغ نمودندكه انبیا ـ علیهم السّلام ـ آمدند تا شما را از دنیا دور كنند، ولى ما براى شما وسایل راحتى (لوازم ماشینى، هواپیما و...) آورده ایم.

كفّار به ما گفتند:

كار كنید و مزد بگیرید و مقایسه كنید كه آیا حالا راحتید یا در گذشته. بدین ترتیب با اشتغال و پول فراوان، ما را سرگرم و مشغول كردند، ولى مال وثروت براى چه و براى كه؟

استعمارگران، در كشورهاى اسلامى كارى كردند كه پسران و دختران ما از فرمان خدا سرپیچى كنند و خارج از تحت اختیار پدران در كافه ها و سینماها باشند، و دولت ها و ادارات گرفتار اختلافات شدید و درگیرى بر سر تقسیم اموال و... شوند².

 1.سوره ى نساء، آیه ى 144.

 2.به نقل از مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی بهجت قدس سره

ضمیمه:سخنرانی امام خامنه ای در همین زمینه

دوست داشتنی‏ ترین چیزها در نزد تو، در حق میانه‏ ترین، و در عدل فراگیرترین، و در جلب خشنودی مردم گسترده ‏ترین باشد، که همانا خشم عمومی مردم خشنودی خواص را از بین می‏ برد، اما خشم خواص را خشنودی همگان بی ‏اثر می‏ کند. خواص جامعه همواره بار سنگینی را بر حکومت تحمیل می‏ کنند زیرا در روزگار سختی یاریشان کمتر، و در اجرای عدالت از همه ناراضی ‏تر، و در خواسته‏ هایشان پافشارتر، و در عطا و بخشش‏ ها کم ‏سپاس ‏تر، و به هنگام منع خواسته‏ ها دیر عذر پذیرتر، و در برابر مشکلات کم ‏استقامت تر می ‏باشند. در صورتی که ستون های استوار دین، و اجتماعات پرشور مسلمین، و نیروهای ذخیره دفاعی، عموم مردم می ‏باشند، پس به آنها گرایش داشته و اشتیاق تو با آنان باشد¹.

بازخوانی شاکله های نظام

«قبله عشق» است بر صاحب تمییز   *   حضرت گل خامنه ای عزیز

در میان موجی از عطر « درود »   *   حضرت مولا سخنرانی نمود

چون به « اوضاع زمان » آگاه شد   *   خطبه خوان در شهر کرمانشاه شد

منزلت از «نکته دانی» گشته است   *   منبرش صاحب زمانی گشته است

فاش گردیده به«حکمت»عزت اش   *   در بیانات مهم حضرت اش

صحبت از تغییر شیوه در «نظام»   *   گشت جان مطلبِ والاامام

مشورت خواهی زخاص و عام شد   *   طرح تغییر نظام اعلام شد

طبق احوال زمان افکنده اند     *   طرح نویی در میان افکنده اند

ترک خط دوری ز هم کیشی  کنند   *   نخبگان باید هم اندیشی کنند

چیست بعد از «حفظ اسلام»و«امام» *  مملکت را بهترین نوع نظام؟

«بیمه»باید کرد«دین»و«انقلاب»   *   از شتاب البته باید اجتناب

آن کسان «تمکین مولا» می کنند   *   «کرسی آزاد» برپا می کنند

تمشیت امر است خیلی جازم است  *   فکر بکر در سیاست لازم است

مشورت از ما ولی امر خواست   *   این وظیفه ملی و شرعی ماست

رهبر دین چون به حق پاینده است  *  با بصیرت طرح نو افکنده است

گام در «راه نوین» برداشته است   *   تکیه بر قانون اساسی داشته ست

با «نصوص» دین ندارد زاویه   *   گشته در قانون اساسی تعبیه

«جزم اندیشی» ولایت را خلاف     *   پس پذیرش اصل شد بر انعطاف

دوست می دارد به حق والا امام    *   «باز خوانی شاکله های نظام»

شاکله هایی که تشکیلی شده ست     *   در نظام سازی تکمیلی شده ست

قدرت از جذابیت چون کاسته است    *   طرح نوسازی حکومت خواسته ست

چون نظام است عطف تشخیص امام   *   پارلمانی یا ریاستی؟ کدام؟

طبق « اطوار سیاسی » کیان   *   باز و بسته هر حکومت در جهان

نوع بازش موجب آزادی است   *   نوع بسته عطف استبدادی است